Fuck your dreams... THIS IS HEAVEN!!!

Είχα καιρό να ανεβάσω φωτογραφίες μου και θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην ανεβάσω τις αγαπημένες μου φωτογραφίες από την ομορφότερη πόλη που έχω βρεθεί μέχρι τώρα στη ζωή μου... Τα λόγια είναι περιττά αφού μία εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις... Enjoy λοιπόν... Με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση!!

 

la tour eiffel

from paris with love....

montmartre

moulin rouge (obviously)

hotel amour - montmartre

hotel amour - montmartre

montmartre

fuck wall

just a nice house

love wall

love wall

 

arc de triomphe

louvre garden

louvre garden

louvre garden

louvre museum

louvre museum

η νίκη της Σαμοθράκης (ανατριχίλα)

Ερμής

Notre Dame

river sequana

centre pompidou

Shakespeare and co

Shakespeare and co

Ελπίζω να σας άρεσαν και να το επισκεφτείτε σύντομα!!!
φιλιά

Εδώ είναι το ταξίδι...

Σκέψου τη ζωή σαν ένα ταξίδι με το τρένο... Σε αυτό υπάρχουν άνθρωποι- σταθμοί. Υπάρχουν αυτοί που μπαίνουν μαζί σου στο τρένο και ταξιδεύουν για πάντα και άλλοι που κατεβαίνουν κάποια στιγμή. Το θέμα είναι ότι αυτό το ταξίδι πάντα θα έχει στάσεις -σταθμούς... Είναι αναπόφευκτο!! Οπότε κοίταξε τους, μίλησε τους μπορεί να έχουν να σου δώσουν πολλά παραπάνω από αυτά που φαντάζεσαι... Εγώ βρήκα τον άνθρωπο που πλέον είναι αδερφή μου σε μία στάση και σε μια ηλικία που κάποιοι κατέβηκαν και που πίστευα ότι κανείς δεν θα ανέβει... Κι όμως πάντα κάποιος έρχεται.. Σε κοιτάζει και είναι σαν να σε ξέρει και το ίδιο νιώθεις και εσύ.. Και αυτό , πίστεψε με δεν έχει ηλικία.. Μπορεί να συναντήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο ενώ έχεις μεγαλώσει , ενώ θεωρείς ότι δεν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που θα μπορούσες να δεθείς.. Κι όμως... Από την άλλη μπορεί αυτοί που ταξιδεύεις μαζί τους χρόνια να μην σε γνωρίζουν πια , να μην έχουν να μοιραστούν τίποτα κοινό μαζί σου... Αυτοί είναι που πρέπει να τους αφήσεις να κατεβούν και να ανέβουν σε ένα άλλο τρένο... Άλλωστε ποιος ξέρει;; Ίσως να ξανά ανέβουν κάποτε... Όταν τα συνειδητοποιήσεις όλα αυτά θα μείνεις για πάντα νέος... γιατί θα ζεις!! Γιατί θα περιμένεις κάποιους ανθρώπους ... Φίλους ή έρωτες, δεν έχει σημασία... Όπως σημασία δεν έχει αν θα λείπουν από τη ζωή σου εκείνη τη χρονική περίοδο... Και στην τελική, αυτό δεν είναι το ωραίο με τη ζωή...;;;; Κανείς δεν ξέρει τη θα συμβεί στην επόμενη στάση... 

Σ' ευχαριστώ που μου μίλησες σήμερα... Που με νιώθεις και σε νιώθω... Που δεν με κρίνεις και δε σε κρίνω... Που με έκανες να γράψω κάτι... Είμαι εδώ να ξέρεις... Για να περάσουμε τα καλά και τα κακά μαζί... Τώρα ταξιδεύουμε μαζί!!!

Υ.Σ. Αφιερωμένο στον Γ.

Η πιο όμορφη θάλασσα

Θα γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών 

Eίμαστε μες στο δικό μας κόσμο  

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει 

Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα 

Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα  

Κι αυτό που θέλω να σου πω το πιο όμορφο απ' όλα, δε στο 'χω πει ακόμα  

Σήμερα είναι παγκόσμια μέρα ποίησης και σκέφτηκα να αναρτήσω ένα πολύ αγαπημένο ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ.

Φιλονικία , του Μαριβώ

Πρώτα πρώτα να ευχηθώ σε όλες τις γυναίκες χρόνια πολλά μια και η μέρα το επιβάλλει... Χρόνια πολλά σε όλες μας και να μας χαίρεστε! Είμαι χαμένη τελείως, εδώ και καιρό και το χάος στο κεφάλι μου μεγαλώνει... Τι να κάνω όμως;; Αυτή την περίοδο βρίσκομαι μεταξύ ραδιοφώνου , αρβύλας και δύο παραστάσεων.. Δύσκολο το πρόγραμμα αλλά δεν γκρινιάζω καθόλου γιατί καλώς ή κακώς είμαι από αυτούς που η τύχη τους βοήθησε και κάνουν ότι ακριβώς θέλουν.. Από τους ευνοούμενους κατά μία έννοια... Σας είχα πει ότι θα σας μιλήσω για την δεύτερη παράσταση που με την ομάδα ΠΑΥΣΗ , την οποία ξεκινήσαμε εδώ και μία βδομάδα... Θα έγραφα νωρίτερα αλλά πραγματικά δεν είχα το κουράγιο να συντάξω ούτε μία πρόταση.. Ανανεωμένη ,πλέον , εφόσον οι πρόβες σταμάτησαν και κάνοντας κάποιες ωραίες και πολύωρες συναντήσεις με το Μορφέα αποφάσισα να σας ενημερώσω και από εδώ προτρέποντας σας να έρθετε να μας δείτε.. Οι πληροφορίες είναι παρακάτω μαζί με κάποιες φωτογραφίες μας και ένα πρόμο βίντεο που κάναμε... Σας περιμένω με μεγάλη χαρά όλους και ελπίζω όλη η σκληρή δουλειά που κάναμε να σας αρέσει και να διασκεδάσετε, άλλωστε για εσάς παίζουμε... Εσείς είστε η επιβεβαίωση ότι όλο αυτό έχει κάτι να πει.. Κάτι να δείξει... Ευχαριστώ μέσα από όλη μου την καρδιά όλη την ομάδα που έτρεξε για να βγει όλο αυτό και χαίρομαι απίστευτα που η ζωή μας έφερε όλους μαζί... Στα καλύτερα που έρχονται καλοί μου φίλοι!

 Η Φιλονικία είναι ένα πείραμα οργανωμένο στην εντέλεια. Δεκαοχτώ ή δεκαεννιά χρόνια πριν τέσσερα βρέφη, δύο αγόρια και δύο κορίτσια, μεταφέρθηκαν στο δάσος και εκεί μεγάλωσαν, χωριστά, αγνοώντας το ένα την ύπαρξη του άλλου. Σήμερα οδηγούνται στον ίδιο χώρο και αφήνονται ελεύθερα να γνωριστούν. Τι ερευνά το πείραμα; Ποιο από τα πρόσωπα, ποιος από αυτούς τους «πρωτόπλαστους» θα διαπράξει την πρώτη απιστία. Ο άνδρας ή η γυναίκα;
Το έργο του Μαριβώ, γραμμένο το 1744, ακροβατεί ανάμεσα στο σκοτεινό παραμύθι και την κωμωδία. Επιλέγουμε να ερευνήσουμε το σκοτεινό κομμάτι του πειράματος, σε μια εποχή που πολλά πειράματα γνωρίζει και άλλα τόσα υποπτεύεται, αναδεικνύοντας παράλληλα το χιούμορ που χαρακτηρίζει το έργο.

Μετάφραση: Κλαίρη Μιτσοτάκη
Σκηνοθεσία: Κορίνα Βασιλειάδου
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαρία Καβαλιώτη
Βοηθός σκηνογράφου: Λώρα Λούκας
Σχεδιασμός φωτισμών: Ζωή Μολυβδά- Φαμέλη
Κίνηση: Χάρης Πεχλιβανίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ρία Μεντιλίδου
Διευθυντής φωτογραφίας: Κώστας Καρύδας
Σκηνοθεσία Βίντεο: Γιώργος Καραβασίλης
Ηχοληψία: Κωστής Παπατζίμας

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):
Βαλάντης Γαργάνης, Ράνια Ευαγγελινού, Χρύσα Κατσαρίνη, Φώτης Κολλάτος, Νέλσων Λούκας, Νικολέτα Παπαδοπούλου, Ευγενία Σαμαρά, Γιώργος Σουλεϊμάν

Στο Θέατρο Αυλαία (θέατρο της ΧΑΝΘ) από 1 Μαρτίου μέχρι 18 Μαρτίου.
Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 23:00
Κυριακή στις 21:00
Και τελευταία Κυριακή 18 Μαρτίου στις 22:00

Διάρκεια: 1:15΄

Τιμές εισιτηρίων 15 ευρώ
10 ευρώ (φοιτητικό)
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2310-237700

Καλή χρονιά!!

Είναι αλήθεια ότι τελειώνει ο Ιανουάριος και εγώ πουθενά... Αλλά όπως λέει και ο σοφός λαός μας, κάλιο αργά παρά ποτέ!! ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΧΡΟΝΙΑ λοιπόν!!! Με υγεία, με ευτυχία, με χαμόγελο περισσότερο από ότι με μιζέρια, με με με... Μπορώ να σας εύχομαι για πολλές σειρές ακόμη και ειλικρινά θα το έκανα μέσα από την καρδιά μου αλλά θέλει να βοηθήσουμε και εμείς τους εαυτούς μας για να έρθουν κάποια από αυτά που ποθούμε... Εννοώ ότι ,εν μέρει, αντί για να καθόμαστε να μεμψιμοιρούμε όπως πολλοί ίσως θα έπρεπε να περάσουμε στη φάση όπου βρίσκουμε τρόπους και λύσεις ώστε να υλοποιήσουμε τους στόχους μας , ώστε να χαμογελάσουμε, ώστε να σηκωνόμαστε το πρωί και να έχουμε κάτι να περιμένουμε ... Δεν λέω ότι είναι εύκολο αλλά σίγουρα υπάρχει τρόπος... ΑΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!! Στην τελική, ίσως οι Μάγια να είχαν δίκιο και το 2012 να είναι το τέλος του κόσμου... Όσο για το λόγο που εγώ έλειπα τόσο καιρό είναι γιατί βρίσκομαι σε μία πολύ δημιουργική φάση στη ζωή μου. Απόλυτα κουραστική αλλά από αυτές που δεν θέλεις να τελειώσουν. Από αυτές που σας παροτρύνω να βρεθείτε και εσείς!! Η "φάση" αυτή λοιπόν είναι δύο παραστάσεις όπου ετοιμάζουμε με πολλούς ανθρώπους... (να και η διαφήμιση :P ) Η πρώτη, είναι για παιδιά και για όσους είναι ακόμη παιδιά μέσα τους, έχει πρεμιέρα αυτό το Σάββατο και είστε όλοι ευπρόσδεκτοι!! Σας παραθέτω το δελτίο τύπου και σε λίγο καιρό θα σας πω και για τη δεύτερη η οποία είναι σκληρή δουλειά πολλών και θεωρώ ότι θα είναι εξαιρετική από όλες τις απόψεις!! Stay tuned λοιπόν και δραστηριοποιηθείτε και εσείς... Δημιουργήστε... Το συναίσθημα απλά δεν περιγράφεται με λόγια, είναι κάτι παραπάνω από το να γεμίζει η καρδιά σου... 

Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας

Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, όνειρο θερινής νυκτός, όνειρο μέσα στη καρδιά του καλοκαιριού. Βρισκόμαστε στη μυθική Αθήνα του βασιλιά Θησέα και στο κοντινό δάσος αυτής. Σε λίγες μέρες θα πραγματοποιηθεί ο γάμος του με τη βασίλισσα των Αμαζόνων Ιππολύτη. Μεγάλη αναστάτωση στη βασιλική αυλή. Παράλληλα μια ομάδα πέντε μαστόρων, ο Κυδώνης, ο Ροκάνης, ο Φυσούνης, ο Καζάνης και ο Στημόνης,θέλει να τιμήσει το ζεύγος και παράσταση για αυτό στήνει. Όμως ο Αιγέας, ένας απελπισμένος πατέρας, από το ερωτικό σκίρτημα της μονάκριβης κόρης του Ερμίας, για τον λάθος όπως πιστεύει νέο, τον αναγκάζει μέχρι το παλάτι να φτάσει για να ζητήσει από τον Θησέα λύση να δώσει.
Αλλά ποιος μπορεί να ασκήσει έλεγχο στις καρδιές των νέων και να τις τιθασεύσει; Έτσι Λύσσανδρος και Ερμία αποφασίζουν να κλεφτούν στα κρυφά και στο δάσος να καταφύγουν. Για κακή τους τύχη η φίλη της Ερμίας, Ελένη και ο γαμπρός που ο πατέρας της εγκρίνει, Δημήτρης, τους ακολουθούν…
Στο δάσος όμως ξωτικά κυβερνούν. Η παρέα των τεσσάρων νέων θα έρθει αντιμέτωπη με μάγια και ξόρκια και τότε ένα γαϊτανάκι παράξενων καταστάσεων, ερωτικών παρεξηγήσεων και αστείων γεγονότων μεταξύ θνητών και αθανάτων ξεκινά…!
Χα,χα,χα,χα,χα...
«Αν όσα τώρα διαβάσατε σας κάνουν να απορείτε, ας απορείτε ώσπου όλα αυτά η αλήθεια τα φωτίσει…»
 

Το χορό των ανθρώπων και των ξωτικών σέρνουν οι:
Βαλάντης Γαργάνης, Ράνια Ευαγγελινού, Χρύσα Κατσαρίνη, Φώτης Κολλάτος, Νέλσων Λούκας, Νικολέτα Παπαδοπούλου, Ευγενία Σαμαρά και ο Γιώργος Σουλεϊμάν.

Διασκευή: Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνοθεσία: Ελένη Δημοπούλου
Σκηνικά-κοστούμια-φωτισμοί: Ρίτσαρντ Άντονυ
Κινησιολογία: Αυγή Προγκίδη
Κατασκευή σκηνικού: Μάκης Μαριάδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Τζίμη Σταματίου
Βοηθοί σκηνογράφου: Λώρα Λούκας, Μαρία Καβαλιώτη

Σας περιμένουμε…
Σσσς…, Αρχίζει!!!

"Ευχαριστούμε την Πειραματική Σκηνή Τέχνης και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος για την ευγενική παραχώρηση των κοστουμιών."

Πρεμιέρα Σάββατο 21 Ιανουαρίου 9μμ
1η πρωινή παράσταση Κυριακή 22 Ιανουαρίου 11:00 πμ

Τοποθεσία

Δημοτικό θέατρο Σταυρούπολης-Κέντρο πολιτισμού "Χρήστος Τσακίρης", Λαγκαδά 221

Γενική είσοδος: 5€

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε !!

Σήμερα ψάχνοντας για άλλο πράγμα στη βιβλιοθήκη μου εμφανίστηκε μπροστά μου το αριστούργημα του Λουίτζι Πιραντέλο, απόψε αυτοσχεδιάζουμε... Το έργο που αποτέλεσε κατά την άποψη μου την άλλη όψη του νομίσματος του "Έξι πρόσωπα αναζητούν συγγραφέα", που είχε γράψει περίπου δέκα χρόνια πριν. Το πήρα στα χέρια μου το ξεφύλλισα και θυμήθηκα γιατί είναι ένα από τα αγαπημένο μου έργα...  Σας παραθέτω λοιπόν τον καταπληκτικό του πρόλογο, ερμηνευμένο από το Δημήτρη Μυράτ και σας προτρέπω να το διαβάσετε, αν δεν το έχετε κάνει ήδη.  Μετά τον πρόλογο η Βούλα Ζουμπουλάκη ερμηνεύει την "Πέτρα" ένα απ' τα αγαπημένα ,κατ΄εμέ , τραγούδια που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, με τρόπο μοναδικό που σε κάνει να ανατριχιάζεις ολόκληρος... (όλη μουσική της παράστασης είναι αριστούργημα)

 

Από αυτό το έργο θα μου μείνει η αίσθηση που αφήνει ο Πιραντέλο όταν σε κάνει μέσα από το έργο του να συνειδητοποιήσεις ότι εν μέρη ... ναι ...  

Η Σκηνή είναι η Ζωή και το Κείμενο ο Θάνατος...

Πρόλογος

Η παράσταση δεν είναι φώτα - δεν είναι σκηνικό

είναι οι άνθρωποι - εσείς κι εγώ

Είναι οι γυναίκες που μας ρωτούν

είναι τα παιδιά που μας κοιτούν

έτσι που εσείς - καθώς κι εγώ

αφήνουμε την ώρα

να πηγαίνει μόνη της

Η παράσταση δεν είναι φώτα - δεν είναι σκηνικό

είναι οι άνθρωποι - εσείς κι εγώ

είναι η αδιακρισία σας στη μοναξιά μας

είναι η αναπνοή σας στη σιωπή μας

τέλος - είναι η αγάπη σας

Για μας...

 

(Το απόσπασμα αυτό είναι από την παράσταση Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε που ανέβηκε στο θέατρο Αθηνών το 1961-1962.)

όνειρα γλυκά... 

P.S. Μου λείπετε πολύ εσείς οι τέσσερις που μαζί σας τα μοιραζόμουν όλα αυτά ... 

Σας αγαπώ πολύ...

Χαρμολύπη!!

Bansko 2011

Πέρασε άλλη μια δύσκολη εβδομάδα και να 'μαι πάλι εδώ!! Βρήκα λίγο χρόνο για να μοιραστώ κάποιες σκέψεις που έκανα, πριν χαθούν στο χάος μου!... Χθες μαζί με τον αδερφό μου καθίσαμε να δούμε μία σειρά που παρακολουθούμε παρέα (revenge λέγεται σε περίπτωση που κάποιος ενδιαφέρεται!!). Η πρωταγωνίστρια της σειράς μου θύμισε ένα παλιό και αγαπημένο ρητό του George Santayana. Σύμφωνα μ' αυτό, αυτοί που δεν θυμούνται το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να το επαναλάβουν. Αυτό όμως με έβαλε σε σκέψεις... Προχωρώντας το παραπέρα σημαίνει ότι όσοι από εμάς αρνούμαστε να ξεχάσουμε το παρελθόν... είμαστε καταδικασμένοι να το ξαναζήσουμε. Το παρελθόν, δυστυχώς ή ευτυχώς, παίζει παιχνίδια με το μυαλό μας. Κάποιες φορές είναι χαραγμένο σε πέτρα, άλλες φορές βρίσκεται στις ζεστές αναμνήσεις. Όμως, τι γίνεται αν ανακατευτείς με τη βαθιά, άγρια πλευρά του... ποιος ξέρει τι μπορεί να ξυπνήσεις ; Μήπως δεν είσαι έτοιμος να το αναμοχλεύσεις...;; Μήπως ο γυρισμός σου στο παρελθόν είναι γιατί δεν βλέπεις κάτι που σου "ταιριάζει" στο μέλλον σου;; Και τελικά πως γίνεται να ζεις ΜΕ το παρελθόν και όχι ΣΤΟ παρελθόν;;; Διότι είναι τόσο μικρή η γραμμή που χωρίζει αυτά τα δύο, που συχνά μπερδευόμαστε... Εκεί που πιστεύουμε ότι το παρελθόν μας έχει κάνει σοφότερους για να αντιμετωπίσουμε το μέλλον, ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι όχι απλά δεν μας έκανε σοφότερους αλλά μας κρατάει και δέσμιους !! Πως ξεφεύγεις από αυτό;;; Δεν ξέρω... Νομίζω, δεν υπάρχει ένας τρόπος.. Υπάρχουν πολλοί, διαφορετικοί για τον καθένα! Αλλά σε όλους τους τρόπους το πρώτο βήμα είναι η συνειδητοποίηση. Και αν δεν ξέρετε που βρίσκεστε σκεφτείτε το εξής: είστε οι άνθρωποι που κοιτάζετε τι έχει γίνει και τι θα θέλατε να είχε αλλάξει στο παρελθόν ή αυτοί που κοιτάζετε τι πρέπει και τι θέλετε να γίνει στο μέλλον...